Выстава дае прадстаўленьне пра невялiкую частку вялiзнай – як выявiлася – ґрафiчнай спадчыны Васiля Быкава, клясыка беларускай лiтаратуры XX стагодзьдзя.

Дзёньнiкаў у звычайным для нас выглядзе – з датамi ды рэгулярнымi запiсамi – Быкаў нiколi ня вёў. Але замалёўваў iмгненныя ўражаньнi ўсё жыцьцё. З алоўкам цi асадкай Васiль Уладзiмеравiч не раставаўся нiколi – маляваў на шпацыры, на вакзале, рабiў нататкi ў залях паседжаньняў, на адпачынку, у дарозе… Ды кожную замалёўку пазначаў датай – вось чаму магчыма назваць гэту ґрафiчную кронiку асабiстага жыцьця дзёньнiкам. У гэтых малюнках раскрываецца ягоны характар, бачаньне сьвету, афарбованае падчас мяккай, але часта й горкай iронiяй – перш за ўсё самаiронiяй.

Шырокiя колы ўпершыню ўбачылi некалькi малюнкаў Васiля Быкава ў восьмым нумары часопiса «Дзеяслоў», дзе былў надрукаваны таксама рабочыя запiсы пiсьменьнiка, дзёньнiкавыя па характару. Вось менавiта пасьля гэтай публiкацыi й iнфармацыi пра яе ў газэце «Комсомольская правда» i ўзьнiкла думка пра выставу, за што хацелась бы выказаць падзяку галўнаму рэдактару «Дзеяслова» Барысу Сачанку й журналiстцы Надзеi Белахвосцiк.

Выстава зьяўляецца першым вопытам супрацоўнiцтва Галерэi ЕГУ з нядаўна створаным культурным фондам «Артэко». Агульныя мэты дзвюх структур – садзейнiчаць выяўленьню й абароне тых форм культурнай спадчыны, якiя знаходзяцца як бы навiдавоку, малавядомыя цi зусiм невядомыя культурнай грамадскасьцi. Да такiх зьяў адносяцца матэрыялы, прадстаўленыя на выставе «Васiль Быкаў: маляваны дзёньнiк пiсьменьнiка».